Historia
Dokładna data powstania wsi Łętownia nie jest znana. Można jednak przypuszczać, iż miało to miejsce w XVI w. Znalazła się ona wówczas na terenie parafii Kopki, a następnie Rudnik (od 1583 r.). Pierwszy kościół ufundowała właścicielka Łętowni, Katarzyna Ulińska, w 1602 r. Posługę duszpasterską pełnili w nim księża z Rudnika. Pierwszym samodzielnym zarządcą tej świątyni został ks. Walenty Sokołowski w 1684 r. W I poł. XVIII w. wybudowano nowy kościół, przy którym w 1928 r. bp A. Nowak erygował parafię. Jej pierwszym proboszczem został ks. Wojciech Krysa. W II poł. XX w. z parafii Łętownia utworzono nowe placówki duszpasterskie w Majdanie Łętowskim oraz Groblach. Kościół parafialny pw. św. Katarzyny, dziewicy i męczennicy, zbudowany został w 1719 r. Jego fundatorami był ród Sołtyków. Uroczystego poświęcenia świątyni dokonał bp M. Kunicki w 1742 r. Kościół ten był niewielkich rozmiarów, dlatego wielokrotnie poddawano go rozbudowie. Na przełomie XIX i XX w. został przedłużony przez ks. Jana Skupnia i staraniem ks. Stanisława Sypniowskiego wyposażony w nowe organy, ławki, konfesjonały. Pierwszy proboszcz ks. Krysa w 1932 r. poszerzył świątynię i postawił dwa nowe ołtarze. W latach 1986-1989 został przeprowadzony generalny remont kościoła wg projektu inż. Janusza Stamirskiego i inż. Stanisława Moskala. Dobudowano wówczas wieżę, zaplecze kościoła, wymieniono strop oraz dokonano zmiany elewacji kościoła. Dach pokryty został blachą miedzianą. Po 1998 r. powiększono prezbiterium, położono posadzkę marmurową, zainstalowano ogrzewanie światyni. W 2000 r. jako wotum jubileuszowe wykonano polichromię kościoła według projektu arch. Bolesława Szpechta z Krakowa. Świątynia przebudowana w XIX w. i poszerzona o boczne nawy w okresie międzywojennym, współcześnie posiada modernistyczną formę. Na jej szczycie znajduje się ażurowa wieża o czterech hiperbolicznych szczytach. Dwuczęściowy fronton ozdobiony jest krzywiznami harmonii wklęsłych ścian oraz trapezowymi dymnikami z okienkami ponad podobnymi w kształcie, powtarzającymi się szczytami naw. Pod nimi rozlokowane są półkoliście zamknięte okna i dekoracyjne krzyże.
